Mannu's blog

હિન્દી સિનેમામાં શમ્મીકપૂર પછી એક ગોવિંદા જ એવો એક્ટર નીકળ્યો જે સાવ સ્ટુપિડ કોમેડીની સાથે સાથે રોમાન્સ અને એકશન પણ એટલી જ માસ્ટરી સાથે ભજવી બતાડે. બચ્ચન સાહેબ ખરા, પણ જ્યાં નોન્સેન્સ કોમેડી આવે ત્યાં એ કદાચ ના ટકી શકે. ‘જંગલી’માં પણ શમ્મીકપૂરે ‘પ્રોફેસર’ની જેમ બે રોલ ભજવ્યા છે, પણ એક જ પાત્રમાં ! શરૂઆતમાં એ દિવેલીયું ડાચું લઈને ચાવી આપેલા રમકડાની જેમ રીતસર ‘કાર્ટુનિશ’ એકટિંગ કરે છે! પણ પછી જેવી પેલી ‘યાઆઆ હૂઉઉ’વાળી ચીસ પાડીને ‘ચાહે કોઈ મુઝે જંગલી કહે…’ ગાવા લાગે છે ત્યારે, અડધો અડધ ફિલ્મ પછી, જાણે કબજિયાતના દર્દીને છેવટે સરસ ઝાડો થાય એવી જ રાહત પ્રેક્ષકોને થાય છે ! કેમકે અહીંથી શમ્મીબાપુ એમના અસલી રંગમાં આવે છે. અમને યાદ છે, ‘યાહૂ…’ ગાયન શરૂ થતાં જ થિયેટરમાં પીટ ક્લાસના પ્રેક્ષકો પેલા ગાયન કરતાં ડબલ અવાજે ચીસો પાડીને નાચવા લાગતા હતા ! બાય ધ વે, એ ‘યાહૂ…’ની ચીસ મહંમદ રફીએ નહીં, શમ્મીકપૂરે પણ નહીં, પણ લેખક પ્રયાગ રાજે પાડી છે ! જુની ફિલ્મોમાં ગાયનો માટે ડાન્સ ડીરેક્ટરને રાખવામાં આવતા હતા. પણ અહીં ડાન્સ ડીરેક્ટર પી. એલ. રાજને થતું હશે કે આ શમ્મીકપૂર તો મારાં બતાડેલાં કોઈ સ્ટેપ્સ ઉપર સખણો...