Mannu's blog

૧૯૭૨ની સાલ હતી. મુંબઈથી મહાબળેશ્વર જતી સરકારી એસટી બસમાં ફિલ્મ લાઈન સાથે જોડાયેલા સાત ભાઈઓ બેઠા હતા. એમની સાથે સાવ નવા સવા એક્ટરો હતા. બે પાંચ ટેકનિશીયનો હતા. અને હા, પેલા સાત ભાઈઓમાંથી બે ચાર જણાની પત્નીઓ પણ સાથે હતી. એ લોકો મહાબળેશ્વરના સરકારી ગેસ્ટ હાઉસમાં પહોંચે છે અને રૂમ દીઠ માત્ર ૧૨ રૂપિયાના ભાવે ફક્ત ૮ રૂમો થોડા દિવસ માટે બુક કરે છે. અને ત્યાં આસપાસના વિસ્તારોમાં શૂટિંગ કરવાનું શરૂ કરે છે. એમની પાસે સેટ ઊભા કરવાના પૈસા નહોતા એટલે રીયલ લોકેશનો પર શૂટિંગ કરતા હતા. કોસ્ચ્યુઅમના પૈસા નહોતા એટલે એક્ટરોએ પોતપોતાનાં કપડાં જાતે લાવવાનાં હતાં. અને પેલી પત્નીઓ ? હા, એ ગેસ્ટ હાઉસના કિચનમાં આખા યુનિટ માટે રસોઈ બનાવતી હતી ! જે જમાનામાં એવરેજ હિન્દી ફિલ્મો ૪૦-૫૦ લાખમાં બની જતી હતી. એ સમયે આ સાત ભાઈઓએ માત્ર ૩-૫ લાખમાં આખી ફિલ્મ (એડિટીંગ અને પોસ્ટ પ્રોડક્શન સહિત) પુરેપુરી બનાવી નાંખી હતી ! એ ફિલ્મ હતી… ના, ‘દરવાઝા’ નહીં, એનું નામ હતું ‘દો ગઝ જમીન કે નીચે’ ! ૩૦ ડિસેમ્બર, ૧૯૭૨ના દિવસે રીલીઝ થયેલી આ ફિલ્મે અધધધ ૪૫ લાખનો ધંધો કર્યો હતો ! બોલો. તો કોણ હતા આ સાત ભાઈઓ ? જી હા, દુનિયા જેને ફેમસ ‘રામસે...