Mannu's blog

આપણે વરસોથી એવું માનતા આવ્યા કે ફિલ્મોમાં અમિતાભ, ધર્મેન્દ્ર, સંજીવકુમાર વગેરે હીરોલોગ પોતે જ કોમેડી કરવા લાગ્યા એટલે અગાઉ જે જ્હોની વોકર, મહેમૂદ વગેરેની કોમેડી માટે પેરેલલ સ્ટોરી અને પેરેલલ રોલ પણ આવતા બંધ થઈ ગયા. પણ હલો, શમ્મીકપૂર એક એવો હીરો હતો જે છેક ’૬૦ના દશકાથી પોતાના દરેક રોલમાં બહુ આસાનીથી કોમેડીનો વઘાર કરી શકતો હતો. અને હા, મહેમૂદથી જરાય ‘ડરતો’ નહોતો ! (જોઈ લેજો ‘દિલ તેરા દિવાના’માં) એમાંય આજે જે ફિલ્મની વાત લઈને બેઠા છીએ એ તો રીતસર અભિનેતાઓ માટે કોમેડીના માસ્ટર-ક્લાસ છે, ભાઈ ! કંઈ એમ ને એમ ફિલ્મનું નામ ‘પ્રોફેસર’ રાખ્યું છે ? ફિલ્મની સ્ટોરીમાં મામલો તો એટલો જ છે કે પોતાની બિમાર માતાના મોંઘા ઈલાજ માટે શમ્મી કપૂરને મજબૂરીથી ૫૦ વરસના ‘પ્રોફેસર’ બનીને દાર્જીલિંગ જવું પડે છે. જ્યાં એ હીરોઈનના પ્રેમમાં તો પડે જ છે પણ મહિને ૮૦૦ રૂપિયાની નોકરી (આજના ૭૫,૦૦૦ થયા બોસ) આપનારી બુઢ્ઢી છતાં સ્વભાવની કડક, શેરથાના મરચાં જેવી, લલિતા પવાર જ આ ૫૦ વરસના ‘પ્રોફેસર’ના પ્રેમમા પડી જાય છે ! આમાં બિચારો શમ્મી કપૂર ‘સેન્ડવીચ’ બની જાય છે… વગેરે. આમ જુઓ તો ગોવિંદાની કોઈ ફિલ્મ માટે પરફેક્ટ સ્ટોરી હતી. નહ...