ગુજરાતના ખ્યાતનામ શાયર ‘મરીઝ’ની માફી સાથે પ્રસ્તુત છે એક ગઝલ સિલિન્ડરની…
***
વિરહ છે, મિલન છે
વચન છે, છલન છે
સિલિન્ડરમાં તોફાન
ભાળી રહ્યો છું
તમાશા નવા છે
કતારે… કતારે…
***
નહીં પ્રગટે શું ?
ફરી જ્યોત ભૂરી ?
નહીં મળશે શું ?
ગરમ ચા ઉકળતી ?
સંતાપ સહુના ઘરમાં
સવારે… સવારે…
***
ગયા એ જમાના
સજનની ખબરના,
કે આવી રહ્યાં છે…
આવી ગયાં છે…
હવે જાગે છે આશા
જહાજે… જહાજે…!
***
નથી ડર કોઈને
ના વૉરની પડી છે
છતાં જામી અહીંયા
અફરા-તફરી બડી છે
આ ‘બાટલા’ની અછતના
વિચારે… વિચારે…!
***
શું કોઈ ગરીબ કે
શું તવંગરને જોયો
સિલિન્ડરની દુનિયામાં
એક રંગ જોયો…
થઈ લાલ સહુની
સમાચારે… સમાચારે !
***
અમસ્તો અમસ્તો
હતો પ્રશ્ન મારો
હકીકતમં છે કે
આ ખોટી છે તંગી ?
થયાં કેમ ‘કાળાં’
બજારે… બજારે…?
***
વધી ઝંખના જો
ગૃહિણીની અંદર
તો એનું નિવારણ
‘એકસ્ટ્રા’ સિલિન્ડર
દોડાવે ધણીને
વધારે… વધારે…!
***
આપે છે સાંત્વન
ને પાડે દરોડા
હુકમ જેટલા છે
છે એટલાં જ રોડાં
બનતું જ રહ્યું આ
જ્યારે… ને ત્યારે…!
***
મરણ કે જીવન હો
એ બન્નેની સ્થિતિમાં
‘મન્નુ’ એક લાચારી
કાયમ રહી છે…
સડક કરતાં ખાડા
કિંમત કરતાં ભાડાં
શાણા કરતાં ગાંડા
ને પાયજામા કરતાં નાડાં
રહ્યાં છે હંમેશા
વધારે…! વધારે…!!
***
- મન્નુ શેખચલ્લી
Comments
Post a Comment