વરસાદમાં પલળેલી છૂટક શાયરીઓ !

દોસ્તો, આ માત્ર શાયરીઓ નથી, આ તો અલગ અલગ ‘સિચ્યુએશનો’ છે ! વાંચતી વખતે એની પણ કલ્પના જોડેજોડે કરવા વિનંતી છે…

*** 

કોને હતી એવી ખબર

પ્રારબ્ધો વાંકા હશે

છત્રી ખોલું ત્યાં નાનાં-મોટાં

સો-બસ્સો કાણાં હશે !

(વાહ વાહ)

*** 

આખેઆખો… કોરેકોરો…

સાંગોપાંગ… નીસરી ગયો છું

પાણી ખૂટ્યું શાવરનું,

નાહ્યા વિના જ નીકળી ગયો છું !

(ક્યા બાત હૈ)

*** 

વરસાદ છે, શું આવશે ?

યાર, આવશે તો આવશે જ…

ચેક થોડો છે કે

‘બાઉન્સ’ થઈ પાછો જશે ?

(બહુ ફાલતુ હતી.)

*** 

માત્ર મારી જ આંખો

રડી નથી વરસાદમાં

ભીંતો ઉપર પણ ટીપાંઓ

જામ્યાં છે કોઈ દર્દનાં !

(ઊંચી લાયા, હોં ?)

*** 

ઘૂંટણ સમાણા પાણીમાં

કેવી એ સાહ્યબી હતી

મોંઘી કારો ફસાઈ ગઈ

પણ મારી સીટ બસમાં હતી !

(જીયો… મેરે લાલ !)

*** 

ઋણ ગયા જનમનું

રિઝર્વ બેન્કનું જ હતું

પલળી ગઈ નોટ પચાસની

પણ, ચિલ્લર… સાબૂત હતું !

(કયા બાત હૈ, વાહ !)

*** 

દુનિયાની આ રીત

અવળચંડી લાગે છે

બંગલાવાળી ‘લોન’

વરસાદ માગે છે…

ને વરસાદવાળાં ખેતરો

‘લોન’ માગે છે !

(જબરી ફિલોસોફી, હોં ?)

*** 

અંબાલાલે પણ ‘રીલ’થી

કેવો સતાવ્યો છે મને

વર્તારો હોય ઉઘાડનો

ત્યારે જ પલાળ્યો છે મને !

(ઓહોહો, એવું છે ?)

*** 

ઉપરવાળાની કૃપા છે

મુજ ઉપર ‘મન્નુ’

છત ટપકતી રહે છે

વરસાદ રહી ગયા પછી !

(દૂબારા… દૂબારા….)

***

- મન્નુ શેખચલ્લી